Słowo ''sabr'', które w języku arabskim znaczy "wytrwałość" albo "cierpliwość", wskazuje na powstrzymywanie się i samo-pohamowanie się. W kontekście Shari'i, oznacza powstrzymanie nafs od pobudzenia; powstrzymywanie języka od skarżenia się; rak od policzkowania się i rozdzierania ubrania (z rozpaczy).

Zostało powiedziane, że sabr jest doskonałą posiadłością sumienia, bez której nie może ono nic dobrego zrobić. Jest to siła, umożliwiająca podporzadkowanie się i z której sumienie czerpie korzyść.

Gdy Imam Dżunaid został zapytany, czym sabr jest, odpowiedział: "Jest przełykaniem czegoś gorzkiego, bez okazania niesmaku przez grymas twarzy."

Dhu'n-Nun al-Misri powiedział o niej: "Wytrwałość jest oddaleniem się od wszystkiego złego i od przekraczania limitu, i bycie spokojnym, gdy jesteśmy pochłonięci przez niemożliwe do zniesienia cierpienie, i okazywanie, że ma się wystarczająco, gdy bieda jest stałym mieszkańcem naszego domu."

Zostało też powiedziane, że wytrwałość jest: "Byciem stanowczym i zarazem uprzejmym, gdy uderzy nas nieszczęście i bycie zadowolonym, gdy dotknie nas zły los, bez okazywania jakichkolwiek oznak niezadowolenia.

Pewnego dnia, prawy mąż usłyszał jak ktoś się skarżył swojemu bratu, więc rzekł do niego: "Na Boga! To, co ty tak naprawdę robisz, jest skarżeniem się na Tego, Kto jest Miłosierny wobec ciebie, a skarżysz się do tego, kto nie ma miłosierdzia, którym mógłby cię obdarzyć."

Przekazano też:

Gdy skarżysz się do syna Adama,

Tak naprawdę skarżysz się na Miłosiernego,

Do tego, kto nie ma miłosierdzia.

dwa rodzaje skarg:

Pierwszym typem jest skarga do Boga, On jest Potężny i Wyniosły, a to nie jest sprzeczne z wytrwałością, jak prorok Jakub (as) powiedział:

"Ja tylko żalę się Bogu na moją udrękę i na mój smutek." (12:86)

A także:

"Lecz cierpliwość jest piękna!" (12:83)

Prorok (saw) rzekł: "O Boże! Skarżę się do Ciebie na słabość mojej siły i braki w moich zdolnościach" (Da'if, al-Haythami, Majma'az-Zawa'id, 6/35).

Drugim typem jest skarga na nieszczęście przez sprzeciwianie się jej naturze i jej charakterowi. Ten rodzaj jest sprzeczny z wytrwałością, jest z nią niezgodny i likwiduje ją.

Arena siły jest bardziej znacząca dla sługi niż arena wytrwałości, jak Prorok (saw) mówił do Boga: "Jeśli nie jesteś na mnie zagniewany, nie będę się martwił, ale Twoja Moc jest dla mnie bardziej znacząca." (Da'if, część poprzedniej hadith.)

Wypowiedz ta nie jest niezgodna z jego (saw) powiedzeniem: "Nikt nie został obdarzony lepszym, czy większym podarunkiem niż podarunek wytrwałości." (Al-Bukhari, Kitab az-Zakat, 3/335; Muslim, Kitab az-Zakat, 7/144.)

Hadith ten dotyczy tego, kogo spotkało nieszczęście. Arena wytrwałości jest w tym przypadku dużo większa, ale zanim dotknie nas zły los, arena siły i zdrowia jest obszerniejsza. Sumienie jest ujeżdżoną bestią, która ponosi sługę do Ogrodu albo do Ognia. Wytrwałość dla jaźni jest tym, czym są lejce i klapki na oczy dla ujeżdżonego zwierzęcia - jeśli ich nie ma, będzie szedł gdzie będzie chciał.

Al-Hadżdżadż rzekł raz: "Trzymajcie swoje jaźnie w szachu, żeby nie popadły w żadnego rodzaju kłopoty. Niech Bóg obdarzy miłosierdziem kogokolwiek, kto zakłada wodze i klapki na oczy swojej jaźni, kierując ją w stronę posłuszeństwa do Boga, dzięki tym klapkom na oczy, a dzięki wodzom, trzymając ją z daleka od nieposłuszeństwa. Jest łatwiejszym, aby cierpliwie unikać tego, co Bóg zabronił niż znosić kare, która On nałoży."

Istnieją dwa rodzaje impetu, które wpływają na sumienie: pierwszym są aktywne impulsy odwagi, a drugim są powstrzymujące siły pohamowania.

Prawdziwą istotą wytrwałości jest przeniesienie pierwszego typu energii w kierunku tego, co korzystne i użycia drugiego typu energii do uniknięcia tego, co szkodliwe.

Mamy ludzi, którzy są wytrwali w regularnej nocnej modlitwie i którzy umieją znieść ciężar postu, ale nie potrafią się powstrzymać od zakazanego spojrzenia. Mamy tez takich, którzy to potrafią uczynić, ale nie mają energii, aby być wytrwałym w nakazywaniu dobra i w zakazywaniu zła, albo aby walczyć zbrojnie na drodze Boga.

Powiedziano: "Wytrwałość, cierpliwość i wytrzymałość konstytuują odwagę jaźni." Podobnie jak w przysłowiu: "Odwaga jest w stanie przetrwać przez chwile."

Trwanie w cierpliwości jest przeciwieństwem bycia pobudzonym. Tak jak Bóg, On jest Potężny i Wyniosły, mówi o ludziach Ognia i o tym, co oni będą mówić:

"Nam jest wszystko jedno, czy będziemy się skarżyć, czy będziemy cierpliwi; my nie mamy wcale miejsca schronienia." (14:21)