Przekazano w al-Musnad, na autorytecie Anasa(raa), że Prorok (saw) rzekł: „Wiara sługi nie jest poprawna, aż jego serce jest poprawne, a jego serce nie jest poprawne, aż jego język jest poprawny.”(Da'if hadith, Al- Mundhari, 3/234; al- Iraqi w al-Ihya, 8/1539) Pokazuje to, że Prorok (saw) ustanowił czyste serca kondycją czystej wiary, a czystą mowę kondycją czystego serca.

At-Tirmidhi przekazuje hadith na autorytecie syna Umara(raa): „Nie rozmawiaj nadmiernie bez pamięci o Allah, ponieważ taka zbyteczna rozmowa bez wspomnienia Allah powoduje, że serce twardnieje, a osoba najbardziej oddalona od Allah, to ta z twardym sercem.” ( Da'if hadith, at-Tirmidhi, Kitab az-Zuhud, 7/92, gharib; nikt inny jej nie przekazał oprócz Ibrahima ibn Abdullaha ibn Hatiba, który jest wspomniany przez ath-Thahabi 'ego, 1/43, który utrzymuje, że jest to jedna z gharib hadith, która została przypisana ibn Hatibowi.)

 Umar ibn al-Khattab (raa) powiedział: “Osoba, która za dużo mówi, jest osobą, która się często myli i często źle czyni. Ogień ma pierwszeństwo nad tym regularnym grzesznikiem.” ( Da'if hadith, Ibn Hibban, al-Baihaqi oraz al-Iraqi w swojej edycji al-Ihya, 8/1541.)

W hadith przekazanym na autorytecie Mu’adha (raa), Prorok (saw) rzekł: „’Czy mam wam powiedzieć jak to wszystko kontrolować?’ Powiedziałem: ‘Tak, powiedz, o Wysłanniku Allah (saw).’ Wziął on (saw) swój język pomiędzy dwa palce i powiedział: ‘Powstrzymajcie to.’ Powiedziałem: ‘O Wysłanniku Allah (saw), czy jesteśmy odpowiedzialni za to, co mówimy?’ Rzekł: ‘Niech twoja matka będzie osamotniona przez twoją utratę! Czy jest coś więcej niż plony języka, które rzuca ludzi na ich twarze (albo powiedział ‘na ich nosy’) w Ogień?’” (Sahih hadith, at-Tirmidha, al-Hakim i ath-Thahabi.)

„Plony języka” oznaczają karę za mówienie zakazanych rzeczy. Człowiek przez swe czyny i słowa zasiewa ziarno dobra lub zła. W Dniu Zmartwychwstania zbierze on plony, jakie ono wyda.

Ci, którzy zasiali ziarno dobrych słów i czynów, zbiorą plon honoru i błogosławieństwa; ci, którzy siali ziarno złych słów i czynów, dostaną tylko żal i wyrzuty sumienia.

Hadith zrelacjonowana przez Abu Hurairę(raa) mówi: „Tym, co w większości jest powodem, że ludzie będą skazani na Ogień, są dwa otwarcia: ust i prywatnych części.” ( Sahih hadith, at-Tirmidha i Ahmad, a także al-Hakim oraz ath-Thahabi.)

Abu Huraira(raa) zrelacjonował też, że Wysłannik Allah (saw) powiedział: „Sługa wypowiada słowa, z których konsekwencji nie zdaje sobie sprawy i za które jest skazany na otchłanie Ognia, dalsze niż odległość pomiędzy wschodem i zachodem.” (Al-Bukhari w Kitab ar-Raqiqa oraz Muslim w Kitab az-Zuhud.)

Ta sama hadith przekazana została przez at-Tirmidhi 'iego z nieznaczna różnicą: „Sługa mówi coś, o czym myśli, że jest to nieszkodliwe, a za co będzie zanurzony w otchłaniach Ognia, tak dalekich jak siedemdziesiąt jesieni.” ( At-Tirmdhi w Kitab az-Zuhud, mówi on, że ta hadith jest hasan gharib.)

Uqba ibn Amir(raa) powiedział: „Powiedziałem: ‘O Wysłanniku Allah (saw), co jest naszą najlepszą drogą przetrwania?’ On (saw) odparł: ‘Chroń swój język, uczyń swój dom wystarczającym dla utrzymania ochrony swej prywatności i łkaj za swe czyny.’” ( At-Tirmidhi w Kitab az-Zuhud z małą różnicą w doborze słów; i twierdzi on, że hadith jest hasan. Ten dobór słów został przekazany przez Abu Na'ima w al-Hilya.)

Zostało przekazane na autorytecie Sahl ibn Sa’d(raa), że Prorok (saw) rzekł: „Ktokolwiek może zagwarantować, co jest pomiędzy jego szczekami i co jest pomiędzy jego nogami, ja zagwarantuje mu Ogród.” (Al-Bukhari w Kitab ar-Riqaq, 11/308 i w Kitab al-Hudud, 12/113.)

Zostało też zrelacjonowane przez Abu Hurairę (raa), że Prorok (saw) rzekł: „Niech, ktokolwiek wierzący w Allah i Dzień Ostatni, mówi to, co dobre albo zamilknie.”1 ( Al-Bukhari, Kitab ar-Riqaq, 11/308, Muslim, Kitab al-Iman, 2/18. Hadith w całości brzmi: "Ktokolwiek wierzy w Allah i w Ostatni Dzień, niech mówi to, co dobre albo niech pozostaje cicho; i ktokolwiek wierzy w Allah i w Ostatni Dzień, niech będzie hojny wobec swego sąsiada; i ktokolwiek wierzy w Allah i w Ostatni Dzień, niech będzie hojny wobec swego gościa.")

Tak, więc, rozmowy mogą być dobre, które są zalecana lub złe, które są haram (niedozwolone).

Prorok (saw) rzekł: „Wszystko, co wypowiadają dzieci Adama (as) działa przeciwko nim, poza tym, że zalecają dobro albo zabraniają zła, i wspominają Allah, On jest Wspaniały i Potężny.” To jest w raporcie at-Tirmidhi'ego i Ibn Majah na autorytecie Umm Habiby (raa). (Hadith ta jest hasan i przekazana została przez at-Tirmidhi' ego w Kitab az-Zuhud i przez ibn Majah w Kitab al-Fiten. At-Tirmidhi sklasyfikował ją jako hasan gharib. Nikt inny jej nie przekazał oprócz Muhammada ibn Yazida ibn Khanisa.)

 Umar ibn al-Khattab(raa) odwiedził Abu Bakra (raa) i zastał go ciągnącego się za język. Umar (raa) powiedział: „Przestań! Niech ci Allah wybaczy!” Abu Bakr(raa) odpowiedział: „Ten język doprowadził mnie do niebezpiecznych miejsc.” ( Hasan według Abu Ya'la, al-Baihaqi 'ego i as-Suyuti 'ego.)

 Abdullah ibn Mas’ud(raa) powiedział: „Na Allah, poza którym żaden bóg nie istnieje, nic bardziej nie zasługuje na długą sentencję więzienia niż mój język.” On (raa) też był zwykły mówić: „O języku, mów dobrze, a doznasz korzyści; odstąp od wypowiadania zła, a będziesz bezpieczny; inaczej znajdziesz tylko żal.”

Abu Huraira(raa) przekazał, że Ibn al-Abbas(raa) powiedział: „Osoba nie poczuje większej furii i złości, na żadna część swego ciała w Dniu Sadu niż to, co poczuje wobec swego języka, chyba że użył go tylko do mówienia, czy nakazywania dobra.”

Al-Hassan(raa) powiedział: „Ktokolwiek nie wstrzyma swego języka, nie może pojąc swego deen (swojej religii).”

Najmniej szkodliwym błędem języka jest mówienie o czymś, co go nie dotyczy. Kolejna hadith Proroka (saw) wystarczy, aby to zilustrować: „Jedna z zalet danej osoby w Islamie, jest jej pozostawienie tego, co jej nie dotyczy.” ( Sahih, at-Tirmidhi, Kitab az-Zuhud, 6/607; Ahmad, al-Musnad, 1/201; as-Sa'ati, al-Fath ar-Rabbani, 19/257; hadith numer 12 w Czterdziestu Ahadith 'ach an-Nawawi 'ego.)

 Abu Ubaida(raa) zrelacjonował, że al-Hassan(raa) powiedział: „Jednym ze znaków, że Allah pozostawił sługę (samemu sobie) *, jest Jego zajęcie go tym, co go nie dotyczy.”

 Sahl (raa) powiedział: „Ktokolwiek mówi o tym, co go nie dotyczy, jest pozbawiony prawdomówności.”

Jak już wspomnieliśmy powyżej, to jest najmniej szkodliwym błędem języka. Są dużo gorsze rzeczy, takie jak: oczernianie, plotkowanie, obsceniczne i wprowadzające w błąd rozmowy, dwulicowe i hipokratyczne pogaduszki, przechwalanie się, kłócenie się, sprzeczanie się, śpiewanie, kłamanie, szydzenie, wyśmiewanie się, fałszywe świadectwo; i jest więcej błędów, które mogą mieć wpływ na język sługi, zrujnować jego serce i spowodować utratę jego szczęścia i przyjemności w tym życiu, i sukcesu i korzyści w Przyszłym życiu. Allah jest Jedynym, do Którego zwracamy się o pomoc.