Niepohamowane spojrzenia wpływają na patrzącego; i podoba mu się to, co widzi, i zapamiętuje widok tego, co widzi w swoim sercu. Może to być powodem kilku rodzajów zepsucia serca sługi. Należą do nich następujące:

Przekazano, że Prorok (saw) wypowiedział raz słowa: „Spojrzenie jest zatrutą strzałą szatana. Ktokolwiek opuszcza swe spojrzenie dla Allah, nada mu On odświeżającą słodycz, którą odnajdzie w swoim sercu w Dniu, w którym on Go spotka.” ( Da'if, at-Tabarani, 8/63; al-Hakim, al-Mustadrak, 4/314; Ahmad, al-Musnad, 5/264.)

Szatan wodzi spojrzeniem, bo on z nim podróżuje, szybciej niż wiatr wiejący przez otwartą przestrzeń. Sprawia on, że to, co widzimy wydaje się piękniejsze niż jest w rzeczywistości, i przekształca je w bożka, aby czciło go serce. Potem obiecuje mu nieprawdziwe nagrody, zapala ogień pożądań w nim, i zaopatrza je w drzewo zakazanych czynów, których sługa nie popełniłby, gdyby nie te zniekształcone obrazy.

Przeszkadza to sercu i sprawia, że zapomina ono o właściwych sprawach, które go dotyczą. Stoi pomiędzy nimi i traci prostą drogę i wkracza w pułapkę pragnień i ignorancji.

 Allah, Potężny i Wyniosły mówi: (18: 28) „Nie słuchaj tego, którego serce uczyniliśmy niedbałym o to, by Nas wspominać, który postępuje za swoja namiętnością i którego postępowanie przekracza miarę.”

Nieograniczone spojrzenie powoduje wszystkie te nieszczęścia.

Mówi się, że pomiędzy okiem a sercem jest natychmiastowe połączenie; jeśli oczy są zepsute, to serce tez jest zepsute. Staje się ono stosem śmieci, gdzie cały brud, nieczystości i zepsucie się zbierają, więc nie ma tam miejsca na miłość do Allah, na relacjonowanie wszystkich kwestii do Niego, na świadomość bycia w Jego obecności i na radość Jego bliskości – tylko przeciwieństwa temu zamieszkują takie serca.

 Gapienie się i wpatrywanie się bez pohamowania jest nieposłuszeństwem do Allah: (24: 30) „Powiedz wierzącym: niech spuszczają skromnie spojrzenia i niech zachowują czystość. To dla nich będzie przyzwoitsze. Zaprawdę, Allah jest w pełni Świadomy tego, co oni czynią!”

Tylko ten, kto jest posłuszny rozkazom Allah (swt), jest zadowolony w tym świecie, i tylko sługa, który słucha Allah przetrwa w Przyszłym świecie.

 Co więcej, pozwalając wzrokowi patrzeć gdziekolwiek, zasłania się serce ciemnością, a opuszczanie wzroku dla Allah ubiera je w światło. Po powyższym ayah (wers, cud, znak, morał), Allah, Wspaniały i Potężny, mówi w tej samej surze Qur'anu: (24: 35) „Allah jest światłem niebios i ziemi. Jego światło jest podobne do niszy, w której jest lampa; lampa jest we szkle, a szkło jest jak gwiazda święcąca. Zapala się ona od drzewa błogosławionego – drzewa oliwnego, ani ze wschodu, ani z zachodu, którego oliwa prawie by świeciła, nawet gdyby nie dotknął jej ogień. Światło w świetle! Allah prowadzi drogą prostą ku światłu, kogo chce. Allah przytacza przykłady dla ludzi. Allah o każdej rzeczy jest Wszechwiedzący!”

Gdy serce jest światłem, niezliczone dobra przychodzą do niego ze wszystkich stron. Jeśli jest ono ciemnością, wówczas chmury zła i nieszczęścia przychodzą ze wszystkich stron, aby je zakryć.

Rozwiązłe spoglądanie oczu powoduje, że serce ślepnie na rozróżnienie pomiędzy prawdą a fałszem, pomiędzy
sunnah a innowacja, podczas gdy opuszczanie wzroku dla Allah, Potężnego i Wywyższonego, daje mu przenikliwy, prawdziwy i rozróżniający wgląd.

Prawy człowiek powiedział kiedyś: „Ktokolwiek wzbogaca swoje zewnętrzne zachowanie przez śledzenie sunny i wzbogaca swoją wewnętrzną duszę przez kontemplację, i odwraca swój wzrok od patrzenia na to, co zakazane, i omija wszystko o wątpliwej naturze, i żywi się wyłącznie tym, co halal (dozwolone) – jego wewnętrzny wzrok nigdy się nie zachwieje.”

Miło zdobywać nagrody za dobre czyny. Ktokolwiek opuszcza spojrzenie, aby nie patrzeć na to, czego Allah zabronił, Allah da mu wzrok wewnętrzny obfity w światło.