Konsumpcja małych ilości pożywienia gwarantuje czułość serca, siłę intelektu, pokorę sumienia, słabość pożądań i łagodność usposobienia. Nadmierne jedzenie przynosi to, co przeciwne do tych wartych pochwały zalet.

Al-Miqdam ibn Ma’d Yakrib powiedział: „Słyszałem, że Wysłannik Allah (saw) rzekł: ‘Syn Adama (as) nie napełnia żadnego naczynia gorzej niż swój własny żołądek, a to dla Allah jest najbardziej nieprzyjemne. Parę kęsów powinno mu wystarczyć, aby zachować swe siły. Jeśli musi on go napełnić, powinien przeznaczyć trzecią część na jedzenie, trzecią na picie i trzecią na swobodne oddychanie.” ( Sahih, Ahmad, al-Musnad, 4/132, as-Sa'ati, al-Fath ar-Rabbani, 17/88; at-Tirmidhi, Kitab az-Zuhud, 7/51.)

Nadmierne jedzenie powoduje wiele szkody. Sprawia, że ciało skłania się do nieposłuszeństwa do Allah i sprawia, że akty czci i posłuszeństwa są dla niego ciężarem – takie rzeczy są wystarczającym złem. Pełny żołądek i nieograniczone jedzenie spowodowały wiele złych czynów i powstrzymały wiele aktów czci. Ktokolwiek broni się przed złem wypływającym z przepełniania swego żołądka, powstrzymał wielkie zło. Jest łatwiej dla szatana kontrolować osobę, która napełniła swój żołądek jedzeniem i piciem, i to, dlatego często się mówi: „Pohamuj ścieżki szatana przez post.” ( Da'if; niespotykana jest w większości źródeł sunny, ale jest wspomniana przez al-Ghzzali 'ego w al-Ihya, 8/1488.)

 Przekazano, że, gdy grupa młodych mężczyzn z Plemienia Izraela modliła się, a był to czas na przerwanie postu, człowiek wstał i powiedział: „Nie jedzcie zbyt wiele, bo będziecie pić zbyt wiele, a potem będziecie spali zbyt długo i stracicie zbyt wiele.”

Prorok (saw) i jego towarzysze (raa) głodowali bardzo często. Było to przyczyna niedoboru jedzenia, a Allah (swt) stworzył najlepszą i najprzychylniejszą sytuację dla Swego Posłańca (saw). To, dlatego Ibn Umar (raa) i jego ojciec (raa) przed nim – pomimo obfitości i przystępności jedzenia – ukształtowali swe sposoby jedzenia na przykład Proroka (saw). Zostało przekazane, że Ai’sha (raa) powiedziała: „Od czasu, gdy rodzina Muhammada (saw) przybyła do Medyny, do czasu jego (saw) śmierci, rodzina Muhammada (saw) nigdy nie jadła pełnej racji chleba, pieczonego z pszenicy, trzy noce z rzędu.” ( Al-Bukhari, Kitab al-At'ima, 9/549; Muslim, Kitab az-Zuhud, 8/105.)

 Ibrahim ibn Adam powiedział: „Ktokolwiek kontroluje swój żołądek, kontroluje swój deen. Ktokolwiek kontroluje swój głód, kontroluje swoje dobre zachowanie. Nieposłuszeństwo do Allah jest bliższe osoby, która jest nasycona, a najdalsze osobie, która jest głodna.”