Historia Qusaja ibn Kilab

Dżurhum przebywał w Mecce przez bardzo długi czas, mieli władzę, ale nigdy nie była ona religijna. Potem stali się skorumpowani i despotyczni, więc Bóg (swt) wysłał na nich Chuza'a. Chuza'a był innym plemieniem, które opuściło Jemen i przywędrowało do Hidżazu i którzy wypędzili Dżurhum z Mekki. Dżurhum przed wyjazdem, zrobił dwie rzeczy:

1.    Zasypał studnie Zam Zam i zmazał jej znaki.

2.    Ukradł skarby z Ka’by.

Chuza’a teraz został nowym przywódcą Mekki, a liczba potomków Ismaila (as) do tego czasu zwiększyła się i rozgałęziła się i rozsiała się po całej Arabii, ale było jedno odgałęzienie, które zawsze pozostawało w Mecce. Nazywali się oni Qurejsz. Amr ibn Al-Harith al-Ghubszani, który był z Chuza'ah przejęł odpowiedzialność za Dom od Banu Bakr ibn Abd Manat i przekazywał tą odpowiedzialność z ojca na syna, aż ostatni z nich, Hulail ibn Hubszijjah ibn Salul ibn Ka'b ibn Amr ibn Rabi'ah al-Chuza'i miał tylko córkę Hubbe bint Hulail. Wyszła ona za Qusaja ibn Kilab z Qurejsz i mieli 4 synów: Abdid-Dar, Abd-Manaf, Abdul-Uzzah and Abd.

Qusajj bin Kilab poprowadził bunt przeciwko Chuza'a i zjednoczył Qurejsz. Był w stanie wypędzić ich całkowicie z Mekki i po raz pierwszy wszystkie uprawnienia, w tym polityczne i religijne były pod zwierzchnictwem Qusajja, który jako pierwszy spośród Banu Ka'b stały się władcą. Pod jego panowaniem miał przywilej:

  • Al-Hidżabah – opieką nad kluczami do Ka’by i jej utrzymanie i konserwacja 
  • As-Siqaajah – zaopatrzenie pielgrzymów w wodę. Dla nas to może brzmieć trywialnie, ale dla nich to był wielki honor, żeby napoić i nakarmić gości Boga (swt). Pamiętajmy, że w tym czasie nie wiedziano o Zam Zam.
  • Ar-Rifadah – zbieranie podatków od ludzi Mekki, aby zapłacić za jedzenie pielgrzymów 
  • An-Nadłah - zgromadzenie Qurejsz, jak parlament. Dar an-Nadła stał na przeciwko Ka’by i odbywały się w nim śluby, sprawy, zgromadzenia, narady itd.
  • Al-Liłah - chorągiew wojny, czy przywilej wypowiedzenia wojny.

 

Historia Hashima, Amr ibn Abd-Manaf

Przed śmiercią, Qusajj ibn Kilab mianował Abdid-Dar, jako spadkobiercę tych wszystkich obowiązków i jego bracia się na to zgodzili. Jednak gdy bracia zmarli, ich dzieci miały spór. W ten sposób podzielili się na 2 grupy, jedna zobowiązała się wierności Banu Abdid-Dar, a druga Banu Abd-Manaf. Przeszło to do historii, jako Traktat Pachnących, ponieważ składali przysięgę wkładając ręce do perfum i ocierając je na szacie Ka’by. Była to forma ‘podpisania’ traktatu. Następnie uzgodniono, że ar- Rifadah i as-Siqajah będą należeć do Abd-Manaf, a pozostałe przywileje pozostaną z Abdid-Dar. Tak, więc jeden z wnuków Qusajaa, Amr, odziedziczył honor zaopatrywania pielgrzymów, zapewniania im jedzenia i picia. Amr zrobił coś nowego w żywieniu Hadżdżadż (pielgrzymów), niż zapewnienie im tylko zupy, a mianowicie zaczął kruszyć do niej chleb. Tak, więc jedzenie stało się lepsze, co przeszło do historii. Czynność kruszenia po arabsku nazywa się ‘Hashim’, więc Amr otrzymał przydomek Hashim.

Historia Szejby

Hashim był pradziadkiem Wysłannika Boga (saw​​). Ożenił się on w Madinie (wtedy znana jako Jathrib), a następnie udał się do Palestyny ​​z karawaną, ale zmarł po drodze i został pochowany w Gazie. Jego żona, urodziła dziecko, któremu dano na imię Szejba, co znaczy starzec. Dlaczego ktoś miałby nazwać swoje dziecko starcem? Dlatego, że urodził się z paroma siwymi włosami. Jego matka została z rodziną w Medinie, więc Szejba został tam wychowany przez swoich matczynych wujków.

Pewnego dnia człowiek o imieniu Al-Muttalib, brat Hashima przyjechał do Mediny. Al-Muttalib chciał odebrać bratanka, który był w wieku około 8 lat. Strona matki odmówił mu, ale potem Al-Muttalib przekonał ich, mówiąc, że chłopiec należy do najszlachetniejszej z rodziny Qurejsz, więc musi wrócić i dowiedzieć się o jego dziedzictwie, rodzinie i rozpocząć przejęcie obowiązków w Mecce, aż w końcu się zgodzili go oddać. Inna wersja mówi, że al-Muttalib porwał chłopca, a jeszcze inna, że chłopiec sam chciał jechać pomimo tego ze wujkowie mu nie pozwalali i Bóg wie najlepiej.

Al-Muttalib wszedł do Mekki z tym dzieckiem, którego nikt nigdy wcześniej nie widział. W tych czasach, niewolnictwo było powszechne, a ponieważ ten chłopak był nowy, ludzie założyli, że był on niewolnikiem Al-Muttaliba, dlatego nazwano go Abdul-Muttalib (Niewolnik Muttaliba), a to dziadek Wysłannika Boga (saw), i tak pozostał on w Mecce i założył rodzinę.