Hadżar mieszkała w dolinie Ka’by, przy strumyku Zam Zam (przeczytaj poprzednią historię), aż po pewnym czasie plemięurhum przechodziło niedaleko doliny Ka'by. Byli one nomadami, którzy wyemigrowali z Jemenu.

Ibn Kathir powiedział:Czyści Arabowie to: Ad, Thamud, Tasm, Dżadis, Umaim, Dżurhum itp.’ Byli oni w Arabii przed Ibrahimem (as). Arabowie z Jemenu są podzieleni na 2 grupy: Qahtani i Adnani. Qahtani następnie podzieleni są na tych z Sany i z Hadramałt, a Adnani to Rabi'ah i Mudar, którzy byli synami Nizar ibn Ma'ad ibn Adnan. Arabowie, którzy zmieszali się z potomstwem Ismaila (a) byli z  Hidżaz tj. Adnani. Prorok (saw) pochodził z rodu Adnana, a następnie z pokolenia Mudar i był potomkiem An-Nadr ibn Kinanah. Mówi się również, że Qurejsz pochodzą od Fihr ibn Malik.

As-Saba'i Abdur-Rahman Ibn Ła'lah powiedział: "Słyszałem, Abdullah ibn Abbas (raa), gdy powiedział "Pewien człowiek zapytał się Proroka (saw​​) o Sabe, czy był to mężczyzna, czy kobieta, czy ziemia? On (saw) odpowiedział: Był to mężczyzna. Był on ojcem 10 synów. 6 z nich osiedliło się w Jemenie a 4 w asz-Szam. Jeśli chodzi o Jemeńczyków (to należą do nich) Madhhidż, Kindah, Al-Azd, Al-Aszarijjun, Anmar i Himjar. A jeśli chodzi o Szamitow (to byli to) Lachm, Dżudham, Amilah i Ghassan’” (w Imam Ahmad i al-Haithami z 1 słabym narratorem w łańcuchu).

Dlaczego wyemigrowali?

Było wiele ogromnych emigracji z Jemenu w różnych czasach. W Qur’anie znajdujemy historie, która opowiada o królestwie zwanym Saba. Mieszkańcy Saby byli pierwszymi, którzy wybudowali tamę (zaporę), tamę Ma'rib, i dzięki tej tamie mieli całoroczne źródło wody, pomimo tego, że nie było dużo deszczu w Arabii. Człowiek, który rozpoczął budowę nazywał się Saba ibn Ya'rub, a po jego śmierci ukończył budowę jego syn, Himjar. Mówiono, że 70 rzek wpływało do niej i że miała ona 30 otworów, którymi nawadniała grunty. Dzięki tej wodzie, w środku Arabii było królestwo Saby posiadające ogromną populację. Jest też wspomniane, że ze względu na ich bogactwo i uprawy nie czuli żadnego znoju w podróży, ponieważ mieli ciągły szereg kolonii, a miejsca do odpoczynku i jedzenie były łatwo dostępne. Z powodu ich nieposłuszeństwa wobec Boga i ich aroganckiego błagania, aby Bóg (swt) uczynił ich podróż tak ciężką jak reszty ludzi, Bóg (swt) zniszczył ich tamę, i woda zalała okolicę, co spowodowało ogromną emigrację. Doprowadziło to do przeniesienia się ludzi z Jemenu, do an-Nadżd, al-Hidżazu, Iraku, asz-Szaam itd. Tak więc Dżurhum też był jednym z tych plemion, które wyprowadziło się z Jemenu do Hidżazu. Być może, że przenieśli się z Jemenu, przed a nie po zalaniu i Bóg wie najlepiej.

Więc gdy plemię Dżurhum przechodziło nieopodal zauważyli ptaki latające nad doliną, w której wiedzieli, że nie ma wody. Poszli sprawdzić i znaleźli matkę Ismaila, która siedziała w pobliżu wody. Zadali jej dziwne pytanie, a otrzymywali jeszcze dziwniejszą odpowiedź. Zapytali ‘czy pozwolisz nam tutaj z tobą zostać?’ - Byli to mężczyźni, dużo silniejsi od niej, którzy mogli ją odepchnąć a nawet zabić, ale zapytali ją o pozwolenie, co wskazuje na to, że byli dobrymi ludźmi. Ona odpowiedziała "tak, ale nie będziecie mieli prawa do wody’ " - zrobiła warunek, chociaż w głębi serca, była szczęśliwa, gdy zobaczyła innych ludzi. Zgodzili się i w ten sposób plemię Dżurhum osiedliło się w dolinie Mekki. Ismail (as) dorastał wśród nich i tak nauczył się języka arabskiego. Jaki był oryginalny język Ismaila (as)? Ibrahim (as) był z Iraku i mówił po aramejsku. Na autorytecie Ali ibn Abi Talib (raa) Prorok (saw ​​) powiedział: Pierwszą osobą, która mówiła czystym arabskim językiem był Ismail, gdy miał 14 lat” (Hasan w Fath al- Bari z al-Nasab).

Jest te
ż historia złożenie ofiary opisana w Surah as-Saffat (37: 99-113), którą chronologicznie tutaj powinna być wspomniana, która mówi: ‘A kiedy ten doszedł już do wieku, kiedy mógł razem z nim się trudzić’ (37:102). Według Mudżahida oznacza to, że stal się młodym mężczyzną, który zaczął robić to, co jego ojciec (a nie małym chłopcem jak jest to częściej sugerowane). Ismail (as) był w tym czasie jedynym synem.

Kiedy Ismail dorósł wziął za żonę kobietę spośród Dżurhum. Tutaj znamy opowiadanie, jak Ibrahim (as) odwiedzał Ismaila już po śmierci Hadżar i spotykał swoje synowe. Po pierwszym spotkaniu dał radę synowi: zmień próg / mate/ bramę twojego domu’. Abu Dżurajj powiedział, że Ismail (as) poślubił kobietę z Amalekitow, która miała na imię Umarah bint Sad Ibn Usamah ibn Akil, z którą Ibrahim doradził mu się rozwieść, a następnie ożenił się z As-Sajjidah bint Mudhidh ibn Amr Al- Dżurhumi, którą doradził mu zatrzymać. Ibn Kathir wspomina również, że niektórzy mówią, że miał jeszcze 3cią żonę, która urodziła mu 12 synów.