Anas (raa) przekazał, że Rasulullah (saw) powiedział: “Spośród kobiet tego świata te, które osiągnęły doskonałość i są warte, żeby je naśladować, są 4: Marjam, córka Imrana (as); Chadidża, córka Chułajlida; Fatima, córka Muhammeda iAsija (Asija bint Muzahim), żona Faraona” (Tirmidi).

Uczeni ahadisów uważają, że powiedzenie to pochodzi z czasów zanim Aisza (raa) osiągnęła pozycję doskonałości, gdy to Rasulullah (saw) powiedział: “Zalety Aiszy ponad wszystkimi kobietami świata są jak zalety tharid (potrawy mięsnej) ponad wszystkimi innymi potrawami.”

Abdullah ibn Dżafar (raa) powiedział, że Ali (raa) powiedział, że Rasulullah (saw) powiedział: "Najlepszą kobietą swoich czasów była Marjam, córka Imrana, i najlepszą kobietą swoich czasów była Chadidża, córka Chułajlida."

Chadidża była pierwszą osobą, która zaświadczyła, że nie ma boga poza Bogiem i że jej mąż jest Jego Wysłannikiem (saw).

Nie mamy o niej zbyt wielu informacji, ponieważ zmarła ona we wczesnych latach islamu i ponieważ muzułmanie wówczas byli poniżani i prześladowani, mieli na uwadze swoje bezpieczeństwo a nie zbieranie informacji.

Nie wiemy też dużo, ponieważ wcześni konwertyci na islam, którzy znali Chadidże, zginęli w bitwie pod Badr albo pod Uhud, a inni znani towarzysze Proroka (saw) byli z Medyny i nigdy nie poznali Chadidży (raa). To, co dotarło do nas jest w większości od Hakima ibn Hizam (raa), który przyjął islam po zdobyciu Mekki. On jest tym, który pomagał Banu Haszim podczas bojkotu i był też jednym z 5ciu, którzy pomogli w jego zniesieniu. Interesujące jest też to, że Hakim urodził się w środku Ka’by! SubhanaAllah! W czasie zdobycia Mekki, dom Hakima był jednym z bezpiecznych domów, tak jak dom Abu Sufjana.

Chadidża (raa) była z plemienia Qurejsz i miała tych samych przodków w swoim rodowodzie, co Prorok (saw). On (saw) jest Muhammad (saw) ibn (synem) Abdullah ibn Abdul-Muttalib ibn Haszim (Banu Haszim) ibn Abd Manaf ibn Qusej ibn Kilab, a Chadidża (raa) jest bint (córką) Chułajlid ibn Asad (Banu Asad) ibn Abdul-Uzza ibn Qusej ibn Kilab.

Była ona córką Fatimy córki Zaidah i przywódcy Banu Asad, Chułajlid ibn Asad, który był dobrze znany i który był bogatym kupcem. Jej bracia to Ałłam i Hizam (raa), więc Chadidża (raa) jest ciocią Zubera (raa) ibn Ałłam, który jest jednym z 10, którym obiecano raj i ciocią Hakima ibn Hizam (raa) dzięki któremu zebrano informacje o Chadidży (raa).

Banu Asad było ogólnie znane z otwartości umysłu i z inkwizycyjnej natury. Kuzyn Chadidży, Łaraka ibn Nałfal odrzucił cześć bożków jeszcze przed islamem.

Istnieją przekazy, że Chadidża (raa) była zamężna dwukrotnie przed Prorokiem (saw). Pierwszym jej mężem był Abu Hind, z którym miała 2ch synów o imionach Hind i Hala. Imiona te mogą być męskie lub żeńskie. Hind był dobrze znany, ponieważ został muzułmaninem podobnie jak jego matka i zmarł w jednym z bitw po śmierci Proroka (saw). Jej drugim mężem był 'Atiq ibn 'A'idh Al-Machzumi. Niektórzy twierdzą, że z nim też miała dzieci, ale nie łatwo to potwierdzić, więc najprawdopodobniej, że nie miała z nim żadnych dzieci. Według najpopularniejszej opinii, jeden mąż się z nią rozwód a po drugim owdowiała, ale silniejszą jest opinia, że oboje zmarli.

Chadia została bardzo bogatą kobietą szczególnie po śmierci drugiego męża, który nie miał syna ani brata. Była ona też córką przywódcy, co sprawiło, że była ona widziana jako najlepsza kandydatka na żonę. 

Negatywną stroną posiadania swojego interesu było to, że wielu próbowało ją oszukać. Musiała ona znaleźć zarządcę, który na zlecenie dowodziłby karawanie kupieckiej. Kogokolwiek znalazła, nie traktował jej uczciwie.

To jest tym, co poprowadziło ją w stronę naszego Proroka (saw). Hala (siostra Chadidży) miała stado owiec, do których wypasania wynajęła Muhammada (saw) i jego kolegę. Gdy doszło do odebrania zapłaty, Muhammad (saw) nie poszedł osobiście, ale poprosił swojego kolegę, żeby odebrał wynagrodzenie za niego. To wywołało zainteresowanie u Hali, która bardzo go wówczas pochwaliła, za jego skromność i charakter, i akurat tak się zdarzyło, że Chadidża była tego świadkiem i po raz pierwszy coś poczuła.  

Później, rozniosło się, że młodzieniec jest bardzo uczciwym człowiekiem, aż nazywano go al- Amin, warty zaufania. Z tego powodu, Chadidża wysłała do niego propozycję w interesach pytając czy by dowodził jej karawanie do Syrii za trzecią część dochodu. Oferta ta była wielkim awansem, gdyż Muhammad (saw), który był dotąd pasterzem został kupcem. Zapytał on Abu Taliba, jego wujka, o poradę a następnie przyjął ofertę. Wyprawa była wielkim sukcesem i przyniosła niesamowity dochód. Chadidża (raa) wysłała też z karawaną swojego sługę Maisara, który po powrocie chwalił bardzo jej nowego zarządcę. Widząc wielkość dochodu i słysząc pochwały, Chadidża (raa) wspomniała swoje zainteresowanie Nafisie, która albo była jej służącą albo przyjaciółką (Bóg wie lepiej). Nafisa wówczas odwiedziła Muhammada (saw) (było to przed islamem) i powiedziała mu, że taki miły młody człowiek powinien mieć żonę. Młodzieniec odpowiedział pytając, kto by go poślubił skoro ciągle mieszka u swojego wujka i nie stać go na żonę, to, która kobieta by go chciała.  Nafisa wówczas spytała, co sądzi, jeśli Chadidża byłaby taką kobietą. Odpowiedział on (saw) pytaniem: dlaczego byłaby ona nim zainteresowana? Z tego powodu Nafisa zrozumiała, że młodzieniec nie miałby nic przeciwko poślubieniu Chadidży (raa) i tak małżeństwo zostało zaaranżowane.  

Niektóre przekazy podają, że ojciec Chadidży jeszcze wówczas żył, ale bardziej autentyczne są przekazy, że zmarł wcześniej. Małżeństwo zostało zawarte w domu Chadidży, a Abu Talib i Hamza, wujowie Proroka (saw), byli organizatorami ślubnych obrządków. Łalima, uczta weselna, była raczej wielka na tamte czasy, gdyż przekazy mówią o tym, że krowa została zabita na tą okazję i że zaproszono, co najmniej 200-300 gości. Od tego czasu Prorok (saw) zamieszkał w domu Chadidży.

Uczeni różnią się w opinii, jeśli chodzi o wiek Chadidży (raa). Najbardziej znana jest opinia, że miała ona 40 lat, ale istnieją również przekazy, że miała ona 28 lat, według ibn Abbasa (raa). Fakt, że miała ona z Prorokiem (saw) 6 do 8 dzieci wskazuje, że silniejsza jest opinia, że miała lat 28. Była ona bardzo dojrzałą kobietą na swój wiek ze względu na interesy jakie prowadziła.  

Chadidża (raa) miała niewolnika, który nazywał się Zaid ibn Haritha (raa) i podarowała ona go w prezencie ślubnym swojemu mężowi. Odtąd Zaid był osobistym sługą Proroka (saw).

Istnieją dwie wersje historii Zaida, według jednej Prorok (saw) od razu nadał mu wolność, a według drugiej, że Zaid zostaje odnaleziony przez swojego ojca i który chce wykupić Zaida od Proroka (saw), ten daje Zaidowi wybór pójścia z ojcem albo pozostania z nim i gdy Zaid wybiera pozostanie z Prorokiem (saw), wówczas nie tylko zostaje uwolniony, ale Prorok (saw) ogłasza, że go adoptuje. Jest to dla jego zszokowanego ojca pocieszeniem, że jego syn będzie miał teraz rodowód Abdul-Muttaliba, który był bohaterem dla Arabów. Odtąd Zaid znany był jako Zaid ibn Muhammad, aż do czasu gdy wersy o dziedziczeniu zostały objawione później w Medynie.  

Chadidża (raa) pomagała swojemu mężowi, wspierała go psychicznie i finansowo. Istnieją przekazy, że gdy Prorok (saw) spędzał czas na górze Hira, tak jak jego przodkowie, i gdy pozostawał tam zbyt długo, Chadidża martwiła się i z troski zanosiła mu jedzenie i picie. W tamtych czasach dojście do jaskini nie miało schodów i zajmowało około 2 godziny, żeby tam wyjść.

Chadidża (raa) dawała też Prorokowi (saw) otuchy, gdy po pierwszym spotkaniu z Gabrielem (as), powątpiewał w swój rozsądek. Powiedziała ona: „Nigdy! Na Boga! Bóg, nigdy by cię nie zawstydził.” Powiedziała też, że Bóg nigdy by go nie opuścił, ponieważ jest on prawym człowiekiem, który pomaga potrzebującym i biednym i jest szczodry dla gości.   

Chadidża zasugerowała, żeby poszli do jej kuzyna Łaraki, który był wykształconym człowiekiem. Pokazuje to, jej inteligencję, gdyż, gdy nie wiemy, powinniśmy pytać tych, którzy wiedzą.

Chadidża (raa) była jedyną żoną, z którą Prorok (saw) miał dzieci. Opinie uczonych różnią się, co do ilości tych dzieci, gdyż w tamtych czasach było normalne, że nie wszystkie dzieci zawsze przeżywały. Jest pewność, co do niektórych:

·         1wszym dzieckiem był Qasim, który zmarł zanim Prorok (saw) otrzymał przesłanie i niewiele o nim wiadomo, ale dzięki niemu Prorok (saw) miał przydomek (kunija) Abul Qasim. Kuniją Chadidży była Ummul Hind.

·         2gim dzieckiem była Zejnab, która poślubiła Abul-As ibn Rabia, jej kuzyn ze strony matki i.e. Abul-As był synem Hali, siostry Chadidży (raa).

·         3cim i 4tym dziećmi były Ruqajjah i Umm Kulsum, które był zaręczone z dwoma synami Abu Lahaba, wujka Proroka (saw), z Utbą i Utejbą. Przed islamem Abu Lahab był szanowany, sławny i przyszły przywódca. Gdy Prorok (saw) zaczął głosić islam, Abu Lahab zakazał tych małżeństw. Wówczas Ruqajjah wyszła za Osmana ibn Affan (raa) i była pomiędzy tymi, którzy wyemigrowali do Abisynii. Zmarła ona w czasie bitwy pod Badr i została pochowana w dniu, w którym armia wróciła.  Jej grób jest w baqija w Medynie. Po jej śmierci Osman (raa) poślubił Umm Kulsum i odtąd Osman nazywany jest panem/właścicielem dwóch świateł (Dhun-Nurain). Umm Kulsum (raa) zmarła też jeszcze za życia Proroka (saw), w 9tym roku po hidżrze i została pochowane przez ojca.

·         5tym dzieckiem i 4ta córka była Fatima (raa), która urodziła się w 5tym roku przed przesłaniem, gdy Prorok (saw) miał 35 lat (a Chadidża miała 50 albo 38). Fatima (raa) wyszła za Ali’ego syna Abu Taliba (raa) i zmarła 6 miesięcy po śmierci Proroka (saw).

·         6tym dzieckiem był Abdullah, który urodził się w islamie i zmarł w wieku niemowlęcym

·         7mym i 8mym być może byli at-Tajjib i at-Tahir, których niektórzy wspominają, ale według najmocniejszej opinii były to imiona czy opisy Abdullaha, 6tego dziecka.

Wiemy też, że Gabriel (as) przyszedł do Proroka (saw) i dał dobrą nowinę raju Chadidży: ‘dobra nowina o pałacu ze szlachetnych kamieni w raju (Dżannah) gdzie nie będzie ani znoju ani trudu’ à wskazuje to, że była ona w ciągłym stresie zajmując się sprawami swojego męża.

Aby pokazać jak inteligentna była Chadidża (raa) trzeba porównać to, co towarzysze w Medynie odpowiedzieli, gdy Prorok (saw) kazał im wysławiać Boga w ich modlitwie zasilającej błogosławieństwo. Powiedzieli: “as-Salamu alaAllah” aż nauczył ich Prorok (saw) at-tahijjatu. Gdy Gabriel (as) przyszedł do Proroka (saw), który powiedział Chadidży, że Bóg(swt) wysłał Gabriela (as), żeby przekazał Jego ‘Salam’ (pozdrowienie pokoju). Odpowiedź Chadidży pokazuje jej wyższość nawet ponad towarzyszami z Medyny. Naturalną odpowiedzią byłoby powiedzenie wa Alaikum as-Salam’, ale powiedziała ona ‘InnaAllaha hułas-Salam’, wysławiła Boga mówiąc, że On jest as-Salam! A następnie zasłała pokój nad Gabriela (as) i pokój i błogosławieństwo nad Proroka (saw). Powiedziała to pomimo tego, ze nikt jej tego nie nauczył.

Chadidża (raa) zmarła w miesiącu Ramadan, 3 lata przed hidżra. Rok ten przeszedł do historii jako rok smutku, z powodu jej śmierci i śmierci Abu Taliba, wujka Proroka (saw), który zapewniał mu bezpieczeństwo plemienne. Chadidża żyła z Prorokiem przez 25 lat i miała go (saw) tylko dla siebie!

Miłość Proroka (saw) do Chadidży była widoczna, nawet w Medynie. Kiedykolwiek Prorok (saw) otrzymywał prezent z mięsa wysłał część tego do rodziny, znajomych czy przyjaciół Chadidży (raa). Na widok rzeczy, która należała do Chadidży, Prorok (saw) był widocznie wstrząśnięty, więc gdy Zejnab bint Muhammad (raa) wysłała naszyjnik, który podarowała jej matka w dniu jej ślubu, jako okup za męża, Abul-As ibn Rabia, który został schwytany na polu bitwy pod Badr, i Sahaba (raa) zobaczyli jak to na niego (saw) wpłynęło, pozwolili Abul-As’owi odjechać do Mekki z naszyjnikiem.

Pewnego razu Hala (raa), siostra Chadidży (raa), przyszła odwiedzić Proroka (saw), a jego cała aparycja się zmieniła, bo przypomniała mu się Chadidża. Gdy Hala wyszła, Aisza (raa), która była wówczas już żoną Proroka (saw), powiedziała, że Bóg dał teraz Prorokowi (saw) kogoś lepszego niż Chadidża (raa), na co Prorok (saw) odpowiedział, że nie na Boga! Bóg nie dał mu nikogo lepszego, ponieważ ona wierzyła w niego, gdy nikt w niego nie wierzył, wspierała go swoim majątkiem, gdy wszyscy inni go odrzucili, ona dała mu dzieci, których żadna inna żona mu nie dała i podtrzymywała go na duchu, gdy całe społeczeństwo go odrzuciło.