Śmierć jest pomiędzy Duniyą a Akhirą. Podczas, gdy dobry muzułmanin umiera, jaśni aniołowie Boga (swt) zstępują z nieba z całunem i z zapachem z Raju. Anioł Śmierci siada przy jego głowie i prosi, aby ta czysta dusza wyszła do zadowolenia i przebaczenia Boga (swt). Dusza ta opuszcza ciało jak kropla wody z dzbanka.  

Gdy niewierzący umiera, ciemni aniołowie zstępują z całunem i z zapachem z Piekła. Anioł Śmierci rozkazuje duszy wyjść na spotkanie gniewu i kary Boga (swt), a z tego powodu dusza rozprasza się w przestrachu po całym ciele. Anioł Śmierci łapie ją i wyciąga jak bawełna (wata) z gałęzi cierniowej rozdzierając i powodując ból i cierpienie.

Każdy, kto umrze, chce powrócić: niewierzący, żeby przyjąć Islam, grzeszny muzułmanin, żeby żałować za grzechy. Każdy chce powrócić, żeby czynić dobro. Bóg (swt) nie pozwoli nam na to. Gdy trafimy do BARZAKH nie będzie powrotu, będzie już za późno. Barzakh jest barierą, która oddziela nas od skruchy (taubah), ona wówczas nie zostanie przyjęta. Wykorzystajmy, więc to życie, to jest naszą jedyną szansą – nie na zabawy, pogaduszki, potańcówki, zdobywania majątku etc. – na praktykowanie Islamu, na czynienie dobrych uczynków, zakazywanie złych uczynków, praktykowanie sunny naszego Proroka (saw), na rozprzestrzenianie Islamu i na zachęcanie do cierpliwości! (Patrz: Sura al-Asr, jest w niej przepis na zbawienie!)

 Bóg (swt) przyjmuje naszą taube, gdy grzeszymy w niewiedzy i szybko żałujemy za grzech. Taubah jest przyjęta przez Boga (swt) do momentu gharghara, charczenia, gdy dusza opuszcza ciało. Tak zrobił Faraon, powiedział, że wierzy, w momencie, gdy ujrzał śmierć i jego skrucha nie została przyjęta.

Śmierć nie jest zapowiedziana, nie znamy miejsca, czasu i nie będziemy mogli się przed nią wymówić, z tego powodu powinnyśmy robić TAUBAH TERAZ! Zanim będzie za późno!

Prorok (saw) powiedział, że ktokolwiek chce spotkać Boga (swt), Bóg też chce go spotkać, a ktokolwiek nienawidzi spotkania z Bogiem (swt), Bóg nienawidzi go spotkać. Ai’sha (raa) słysząc to, powiedziała, że przecież każdy z nas obawia się śmierci. W odpowiedzi, Prorok (saw) jej oznajmił, że zanim mu’min spotka Boga (swt) otrzymuje dobrą wiadomość, że Bóg (swt) chce go spotkać, dlatego cieszy się on na spotkanie z Bogiem (swt), a zanim niewierzący spotka Bóg (swt) otrzymuje złą wieść i dlatego nienawidzi on tego spotkania.

 Gdy orszak pogrzebowy idzie z janaza (pogrzeb, też ciało martwego) wierzącego, to popędza on kondukt pogrzebowy, gdy z janaza niewierzącego, krzyczy on: ’Biada mi, gdzie mnie zabieracie!’ Wiemy od Proroka (saw), że jeśli byśmy mogli usłyszeć ten krzyk i hałasy wydobywające się z grobu z powodu kary, jaka jest tam doświadczana, nikt z nas nie pochowałby swoich zmarłych. Wszelkie stworzenie słyszy ten krzyk i te odgłosy, oprócz ludzi i dżinów. 

„O Boże! Uciekamy się do Ciebie o schronienie przed karą grobu,

Allahumma inni audzubika min adhabil kabri

 

przed karą Ognia Piekielnego,

wa min adhabil jahannama

 

przed fitną (testem, próbą) życia i śmierci

wa min fitnati mahya wal mamati


i przed fitną fałszywego Mesjasza.”

wa min sharri fitnati Masihid - Dajjal.