Pewnego razu Abdul-Muttalib miał sen, w którym ktoś do niego przyszedł i powiedział: “Kop at-Tajjba” Tajjba znaczy ‘czysta, nieskazitelna. Abdul-Muttalib w snie odpowiedział: “A co to jest at-Tajjba?” Nie usłyszał odpowiedzi i sen się skończył. Następnej nocy w snie usłyszał ten sam glos: “Kop al-Barrah (cenną, szlachetną).” Abdul-Muttalib zapytał: “A co to jest al-Barra?” Nie usłyszał odpowiedzi i sen się skończył. Trzeciej nocy w snie ponownie usłyszał ten sam glos:Kop al-Madnuna” a w 4 noc “Kop Zam Zam.” Abdul-Muttalib spytał “A co to jest Zam Zam?” Glos odpowiedział: “Zam Zam! Nigdy nie zabraknie, ani nie wyschnie, zasyci głównego pielgrzyma, leży pomiędzy gnojem a krwią, blisko gniazda wrony z białą stópką a mrowiskiem.” Za czasów Abdul-Muttaliba, nie wiedziano o studni Zam Zam przez ponad 300 lat, od czasu, gdy Dżurhum ją zakopał i usunął wszystkie jej oznaki, więc Abdul-Muttalib nie był w stanie rozszyfrować wszystkich tych symboli ze snu. Następnego dnia, Abdul-Muttalib chodził dookoła Ka’by i zobaczył gnój i krew, bo ktoś zabił wielbłąda. Następnie zobaczył wronę z białą stopka i mrowisko. Abdul-Muttalib zdał sobie sprawę, rze to tutaj musi być studnia jego pradziadka, więc zawołał swojego syna al-Harisa i zaczęli kopać.

Studnia Zam Zam nie jest daleko od Ka’by, więc kiedy ludzie zobaczyli ich kopiących wznieśli protest, ale on i jego syn al-Harith nie przerwali kopania. Kiedy Qurejsz naciskał na Abdul-Muttaliba, poczuł się on słaby, bo miał tylko jednego syna, aby go bronić. W społecznościach plemiennych twoja siła opiera się na tym jak wielu mężczyzn masz po swojej stronie. Można tylko liczyć na swoich bliskich, synów, braci, wujów itd. Abdul-Muttalib powiedział “O Boże, jeśli obdarzysz mnie 10 synami, ofiaruje jednego z nich Tobie.” W końcu zostawili go w spokoju, a po chwili usłyszeli okrzyk chwalący i dziękujący Bogu (swt). Przybyli w pośpiechu i ku ich zdumieniu okazało się, że Abdul-Muttalib odkrył krawędź studni Zam Zam. Teraz wszyscy przywódcy Qurejsz przyszli i powiedział: “Tak, to jest studnia naszego dziadka Ismaila, należy do nas wszystkich.” Abdul-Muttalib odpowiedział: “To ja ujrzałem sen, ja wykopałem studnie, należy do mnie! i tylko do mnie!” Rozpoczęła się kłótnia, ale Abdul-Muttalib nie poddawał się. Gdy nie byli w stanie rozwiązać sporu i niemalże dochodziło do wojny o to, aż ktoś zasugerował, że “czarownica z Banu Sa’d rozwiąże dla nas ten spór.”

Banu Sa’d miało czarownice, która twierdziła, że ma związek z duchami, więc poszli się z nią skonsultować. Udali się do tej czarownicy, ale powiedziano im, że się przeniosła do Syrii, więc pojechali za nią i rozpoczęli swoją podróż w kierunku asz-Szaam, a po drodze zabrakło im wody. Byli w środku pustkowia, na pustyni, Abdul-Muttalib powiedział im: "Jeśli mamy umrzeć tutaj, niech przynajmniej wykopiemy sobie groby, a gdy jeden z nas umrze, reszta będzie mogła go umieścić w grobie i zasypać go, więc na końcu będzie tylko jedna osoba odkryta, a nie wszyscy." I tak wykopali swoje groby i czekali wewnątrz grobów na swoją śmierć. Następnie Abdul-Muttalib powiedział: "To nie jest w porządku, dla mężczyzn takich jak my żebyśmy czekali na śmierć nic nie robiąc. Zróbmy coś, chodźmy i poszukajmy wody." Zgodzili się i poszli w różnych kierunkach w poszukiwaniu wody. Po krótkim czasie, Abdul-Muttalib znalazł wodę, więc przyszli do niego i powiedzieli, “jeśli Bóg ocalił cię na tej pustyni i zaopatrzył cię w wodę i Bóg dał ci sen, dzięki któremu odkryłeś Zam Zam. To jest to z pewnością wskazówka, ze to jest błogosławieństwo dla ciebie i należy do ciebie. Zrzekamy się naszych roszczeń! Wracajmy do domu.”